Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
.:: GrupaHatak.pl ::. & :: Project Haven :: >> Release24.pl <<
Person of Interest [1x11] Super
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
Widzę Reese'a. Wyłącz kamery.
Czas wrócić do domu, John. Masz czystą kartę.
Wiesz, że nigdy do tego nie dojdzie.
To trzeci tej nocy. Na pewno jest pełnia.
Nazywasz się Faruk Madani.
Byłeś najlepszym chirurgiem w An-Nadżaf, ale nie stać cię na licencję w USA,
bo wszystkie pieniądze wysyłasz rodzinie.
Pozszywaj go bez pytań, a znów możesz być lekarzem.
Policja. Wszyscy wyjść.
Wysiadka!
Jakiś problem, detektywie?
Tak samo nieporadnie śledzicie Al-Kaidę?
Fajne lokum. Nie będzie cię przez chwilę?
Więc to nie nieporadność. Po prostu dajesz mi coś do zrozumienia.
Jako jedyna miałaś kontakt z naszym chłopcem.
Jeśli się odezwie, pierwszy się dowiesz,
- Ale to jest zbędne. - Doprawdy?
Byłem zdziwiony, że udało mu się wymknąć.
Nie mogę pojąć, jak tego dokonał.
To już nie moja sprawa, więc sam się z tym kulaj.
Mnie także się to nie podoba.
Obserwując kogoś dzień i noc, nigdy nie wiadomo, na co się trafi.
Zrujnowało to już niejedną karierę i rodzinę.
Grożenie policjantce jest niezgodne z prawem, panie Snow.
Okłamywanie agenta federalnego również.
Do zobaczenia.
Gdzie byś trzymał...
Jest jego parterem, a ja od tygodni mam jego numer komórkowy.
Numer nieaktywny.
Skoro korzystasz z mojego kompa, to zrób też moje raporty.
Witam, mówi det. Carter.
Potrzebuję danych o położeniu nieaktywnego telefonu komórkowego.
Na nazwisko Burdett Norman. 917-555-0131.
- Kim on jest? - Próbuję to ustalić.
Myślałem, że tylko twój szef miał taką obstawę.
- Wybacz tę szpiegowską otoczkę. - Co cię sprowadza do stolicy?
Ty.
- To mi schlebia, Alicio. - Niepotrzebnie.
Moi ludzie chcą odpowiedzi.
Twoja firma przez trzy lata miała strumienie danych z NSA.
Nie firma, tylko ja.
Gdyby Kongres wiedział o maszynie, którą budujesz i o przyznanym przez nas
nieograniczonym dostępie do danych obywateli,
trafiłbyś do więzienia.
Pewnie nie pozwoliliby nam dzielić celi.
Potrzebny nam postęp, Nathanie, inaczej wyciągamy wtyczkę.
- Co to? - Postęp.
- Dziewięć cyfr? - Pracujesz w wywiadzie.
Rozgryź to.
Choć raz chciałbym, żebyś ty poszedł na spotkanie,
a ja kryłbym się w cieniu.
Nie dałbyś rady.
Lepiej, żeby z tym numerem wypaliło.
- Wypali. - Ale jak?
Nie wiem. Ale maszyna wie.
- Odrobinę wiary, Nathanie. - W ciebie czy w maszynę?
To tutaj, panie Hayes.
Niech pan uważa, gdzie staje.
Tak się tylko mówi. Bez urazy.
Wszędzie są rampy, więc gdyby czegoś pan potrzebował...
Za kilka dni stanę na nogi.
W razie czego proszę dzwonić.
Jestem nadzorcą. Nazywam się Trask.
- Mówiłem już panu? - Dwa razy.
Chyba się starzeję.
Wydaje się, że jeszcze wczoraj balowałem do rana w Miami.
Miałem tam swego czasu sześć klubów.
Miałem posiadłość w Coral Gables, białego tygrysa bengalskiego...
Musiałem z tego zrezygnować.
Szkodziło mi na zdrowie. A co z panem?
Skąd pan jest i czym się zajmuje?
- I jak pan wylądował na wózku? - Miałem ciężką noc.
Oto klucze. Mój numer jest na umowie najmu.
Nazywam się... zresztą wie pan.
- Zadowolony, panie Reese? - Ładne mieszkanie.
Niepotrzebnie robiłeś sobie tyle kłopotów.
Żaden kłopot. Pomyślałem, że ma pan dość hoteli,
a w pana stanie na miejscu byłoby coś dyskretnego.
- Gdzie Snow? - Pochłonięty detektyw Carter.
Nic jej nie jest?
Nie żebym nie podzielał troski o kobietę, która próbowała oddać pana w ręce CIA....
Pozwoliła nam uciec.
Pilnuj jej dla mnie, póki będę odpoczywał.
- No właśnie... - Nie jestem tu, żeby odpocząć, co?
Obawiam się, że maszyna na nikogo nie czeka.
Do kogo należy kolejny numer?
- Właśnie go pan poznał. - Nadzorca?
Panie James, mam dla pana ten natrysk.
- Dzięki. - Co słychać, pani Park?
Dzięki, wszystko dobrze.
Przyhamuj z tym telefonem, Aaron. Ugotuje ci mózg.
Wyglądasz smakowicie, kucharko Lily.
Dzięki, Ernie. Sam to ułożyłeś?
Ernest P. Trask, 51 lat.
Urodzony w Goodland na Florydzie.
Małe miasteczka nie są wzorem cyfrowego przechowywania danych,
ale zweryfikowałem, że ukończył liceum.
Niech zgadnę. Żadnych nocnych klubów,
posiadłości i udomowionych tygrysów?
Pan Trask zdaje się mieć bujną wyobraźnię.
- Nie ma pan niczego do rozpakowania? - Podróżuję z małym bagażem.
- Wiemy, jakie jest zagrożenie? - Na razie nie.
Od 14 lat jest nadzorcą. Mieszka i pracuje w tym samym miejscu.
Cokolwiek spotka Traska, zapewne stanie się tutaj.
- Ilu ludzi mieszka w tym budynku? - 241.
- Więc mamy 241 podejrzanych? - A może tylko jeden.
Pozwoliłem sobie włamać się do billingów pana Traska.
W zeszłym tygodniu dzwonił do trzech lombardów,
które specjalizują się w sprzedaży broni nie do wyśledzenia.
Trask może planować kogoś zabić.
- Nic mi nie przyniosłeś? - Nie zasłużyłeś.
Wystawiłem ci Reese'a, a ty spudłowałeś.
Nie celowałem, żeby zabić. Chciałeś go wypytać,
- co wydarzyło się w Ordos. - Gdyby była taka możliwość.
To był drugorzędny cel.
Co ona planuje?
Z tego, co wiemy, nadrabia robotę papierkową.
Nie korzysta z komputera ani telefonów.
Reese?
Nasi ludzie sprawdzają każdy szpital, klinikę i kostnicę
w promieniu 300 mil.
Jeśli ktoś go zszywał, złapiemy trop.
Mam nadzieję, że nie ma pan nic przeciwko,
ale wraz z potrzebnym sprzętem przyniosłem panu kilka książek.
I mały prezent na parapetówkę.
- Dzięki. - Chce pan spróbować?
Na razie nie.
Później mi pan podziękuje.
Trask może wydawać się nieszkodliwym gadułą,
ale już mnie wcześniej nabierano.
Jeśli kupił broń, chciałbym znać tego powód.
Dowiemy się tego tylko w jeden sposób.
Włamiemy się do jego sieci WiFi?
Włamiemy się do wszystkich.
Skoro zagrożenie czai się w budynku, poznajmy naszych sąsiadów.
Jesteś już w szesnastu sieciach?
Gdy telekomunikacja zakłada bezprzewodówkę, hasłem jest twój numer telefonu.
Większość go nie zmienia. Reszta może chwilę potrwać.
Gdy się podepniemy, każda kamera, laptop i system ochrony
może stać się naszymi oczami i uszami.
Zupełnie jak maszyna.
Chyba tak... gdyby jedno mieszkanie było całym światem.
Kucharka Lily umawia się z Rickiem z penthouse'a,
a Amber z 714 jest... zdrowa.
Jakoś wątpię, że to zaalarmowało maszynę.
Mam coś, Finch.
Ochroniarz Doug Stanley.
Poluje na złodzieja, który ukradł biżuterię z mieszkania jednej z kobiet.
Może jest nim Trask i żeby to zatuszować, planuje zabić Douga.
Albo Trask zna złodzieja i ten chce go zabić.
To właściciel, Alan Holt.
Trask nie jest chyba pracownikiem miesiąca.
Może puszczą mu nerwy i zabije szefa?
Czemu maszyna dała nam jego numer?
Trask ma kłopoty, czy sam stanowi problem?
Nie dowiemy się tego gapiąc się w tablicę.
Musimy się nabiegać.
No tak.
Jestem na pozycji. Proszę się pośpieszyć.
Panie Trask, tu John Hayes spod 521.
- Mam tu mały problem. - Zaraz będę.
Cholera.
Podłożyłem kamery. Zaczynam szukać.
Nie widziałem takich zniszczeń, odkąd huragan rozwalił mój jacht.
Wygląda, jakby ktoś potraktował to młotkiem.
Ani śladu broni.
Choć wątpię, żeby kolekcjonował pociski.
Kogo chce zastrzelić?
Oczywiście zabrałem nie ten. Zaraz wrócę.
Trask wraca do siebie. Potrzebuje klucza do rur.
Dobrze, jedną chwilę.
Jest na podwórzu i zmierza w twoją stronę.
Patrz, gdzie leziesz, Trask.
Finch.
Ma obsesję na je punkcie.
Obawiam się, że nie tylko my szpiegujemy sąsiadów, panie Reese.
Zjeżdżaj stamtąd, Haroldzie.
Finch, wyszedłeś?
Kim, do diabła...
Chodź no tu! Co robiłeś w moim mieszkaniu?
- Przydałaby mi się pomoc. - Dobra, zaczekaj.
Wyłączy windę.
- Ochrona, tu Trask. - Jest w zachodniej klatce schodowej.
Skręć w prawo i idź do wschodniej. Trzy piętra i jesteś w domu.
Pośpiesz się, będzie na twoim piętrze za 40 sekund.
Czuję się jak szczur w labiryncie. Jak pan to znosi?
Doug, przyłapałem włamywacza. Był u mnie w mieszkaniu.
Nie zatrzymuj się, Finch. Nic ci nie będzie.
Wzrost 1,75 metra, okulary, utyka.
Być może to złodziej, którego szukasz.
Co ochroniarz robił w tym mieszkaniu?
Finch...
Doug na pewno wie, że nie jesteś złodziejem.
Sam nim jest. Przesyłam ci dowód.
- Ładny telefon. - Mogę panu coś pokazać?
Doug, znalazłeś go?
Możemy wezwać policję albo zapomnimy o tym spotkaniu.
Sprawdzę następne piętro.
Na drugim go nie ma.
Trask jest uzbrojony, ma bzika na punkcie Lily
i właśnie gonił mnie przez trzy piętra.
Można spokojnie stwierdzić, że jest naszym sprawcą.
No nie wiem. Nie chcesz ponownie sprawdzić maszyny?
Ten żart nigdy się nie zestarzeje.
Wszystko w porządku, Haroldzie?
- Co, u licha? - Mamy towarzystwo.
Przepraszam, że tak bez zapowiedzi, Nate.
Pewnie nie możemy załatwić tego przy drinku.
On tu pracuje.
Nawet ja czasem potrzebuję wsparcia technicznego.
Pamiętasz Weeksa, zastępcę dyrektora.
Dowódca. Mam nadzieję, że nie mam kłopotów.
Dałeś nam numer ubezpieczenia jednego z naszych, Gordona Kurzweila.
Jest agentem Agencji Wywiadu Obronnego z dostępem do ściśle tajnych danych.
20 lat sprawdzał ludzi dla FBI.
Bezskutecznie obserwowaliśmy Kurzweila przez dwa tygodnie.
Gdy już myśleliśmy, że wcisnąłeś nam kit,
przełamał wzorzec.
Pojechał na przejażdżkę.
W parku w Bethesda syryjski biznesmen upuścił telefon.
Kurzweil podniósł go i poprzez zakodowany SMS
ustawił sprzedaż 12 kg zbrojeniowego uranu dla irańskiego rządu.
Więc numer się sprawdził?
Musisz mi wyjaśnić,
jak program komputerowy zauważa zdrajcę,
gdy agenci federalni nie są w stanie tego zrobić?
Szczerze? Nie mam pojęcia.
Maszyna dostarczy informacji na czas, by udaremnić zagrożenie bezpieczeństwa kraju.
Ale jej system operacyjny to czarna skrzynka.
A gdybyśmy chcieli skierować maszynę na konkretny cel?
Nie ma potrzeby. Obserwuje je wszystkie.
Prosisz nas o dużo wiary, Nathan.
Program, którego nie możesz sprawdzić, kontrolować i modyfikować,
podający informacje wedle własnego uznania?
Gdy przewiduje zagrożenie.
Przykro mi, ale tylko tak możemy chronić ją i siebie.
Jeśli żaden człowiek nie widzi tego co maszyna,
to w zasadzie IV Poprawka nie zostaje naruszona.
Czemu nie skupi się pan na komputerze, a nam zostawi konstytucyjne niuanse?
Bo jako obywatel czuję się lepiej, że to maszyna obserwuje każdy mój ruch,
a nie ktoś taki jak pan.
Więc pozostanie zamkniętym, w pełni anonimowym systemem?
Dostajemy jedynie numer?
Potrzebowaliście czegoś więcej, żeby zatrzymać Kurzweila?
Program kazał wam się mu przyjrzeć, co też zrobiliście.
To czarna skrzynka.
Taka jest umowa. Zgódźcie się albo zrezygnujcie.
Nie przywykłem, by wykonawcy dyktowali warunki.
Jeśli ma pan dostarczać niesprawne oprogramowanie,
może trzeba rozważyć kwestię ceny.
Powiesz panu wynegocjowaną cenę, Alicio?
Pan Ingram uważał, że ten projekt to jego obywatelski obowiązek.
Zbudował maszynę za jednego dolara.
Zatem chyba nie mam wyboru.
Wiem, wiem.
Nie wiem, co robić.
Jak jeszcze odmówić. Zawsze tam jest.
Nawet gdy go nie widzę, czuję, że mnie obserwuje.
To klucz uderzeniowy.
Hakowanie żelastwem.
Wkładasz, przekręcasz i nieco potrząsasz.
Otworzy każdy zamek w budynku.
Następnym razem nie zabraknie ci drogi ucieczki.
To znalazł pan na temat kobiety, na punkcie której Trask ma obsesję?
Lily Thornton. Dorastała w Georgii,
gotując w restauracji taty.
W 2005 ukończyła uczelnię Cordon Bleu.
Od 2009 mieszka u swojej stryjecznej babki.
Obecnie jest wschodzącą gwiazdą w czołowym bistro na Manhattanie.
Związana z Rickiem Morrisem, wpływowym restauratorem.
- Dobra robota, panie Reese. - Używałem wcześniej komputera.
Nie mamy podglądu z jej mieszkania.
Codziennie zmienia hasło do sieci na przypadkowy ciąg alfanumeryczny.
Trzeba kochać dziewczynę z dobrymi nawykami w kwestii zabezpieczeń.
Trask zrobił jej zdjęcia. Na pewno oznacza to, że chce ją zabić?
76% kobiet, które padły ofiarą morderstwa, było wcześniej prześladowanych.
- Więc lepiej mieć ją na oku. - Chce pan ją śledzić do pracy?
Coraz lepiej radzę sobie z wózkiem.
CIA będzie pod wrażeniem, gdy pana zastrzelą.
- Denerwuję się tutaj, Finch. - Proszę użyć poduszki.
Numery będą przychodzić zawsze.
Co jeśli kolejny pojawi się, gdy będę wyłączony z gry?
Na pewno coś wymyślę.
Wiem, że nie będziesz nosił broni, ale jeśli masz wrócić w teren,
musisz znać podstawy samoobrony.
- Nie sądzę... - Posłuchaj.
Jeśli Trask cię zaatakuje, ułóż palce w ten sposób
i wbij mu je w oczy.
Mam go uderzyć w oczy? To pańska technika?
Nie, twoja. Jeśli nie zadziała,
zawsze możesz wepchnąć mu kciuk w oczodół i przekręcać, aż dojdziesz do mózgu.
Proszę przestać.
Trask nadal jest na dziedzińcu, ale chcę mieć podgląd na Lily w pracy.
Niedługo tam będę.
Jeśli jest przyszłą ofiarą Traska,
chciałbym mieć lepszy widok na wnętrze jej mieszkania,
zamiast podglądać ją przez okno.
Kamera już tu jest, panie Reese.
Zwykły, bezprzewodowy model. Nadaje do ukrytej sieci.
Odbiornik może być gdziekolwiek.
Sądzę, że Trask obserwował każdy jej krok.
Myślę też, że Lily ma już dość szpiegowania.
Dane lokalizacyjne z komórki.
- Dokąd idziesz? - Zgubić się.
Muszę pobrać z tego odciski.
- Proszę. - Popsułaś go!
No i? Poczytaj książkę.
Policja. Potrzebuję pańskiej kurtki.
Rekwiruje ją pani?
Queens, róg 45. i 21.
Macie poważny problem.
Carter ma informacje o jednej z twoich komórek.
Namierza cię.
Jesteś świadomy, że mnie szuka.
- Zapewne nie wiesz dlaczego. - Jeszcze nie. Jak nasz kolega?
Żyje i ukrywa się.
- Dostał pan moją paczkę? - Tak.
- Skończył ci się Adderall? - Na butelce są odciski naszego kolegi.
Musi pan sprowadzić CIA na fałszywy trop.
Niech pan jedzie na wycieczkę.
Connecticut jest piękne o tej porze roku.
- Smakuje? - Wyśmienite, dziękujemy.
Dzień dobry, panie Finch. Jak idzie z Lily?
Chyba na żadnej obserwacji nie serwowano takich pyszności.
Nie jedz w terenie, Finch.
Nigdy nie wiadomo, kiedy trzeba będzie biec.
Jakiś postęp z e-mailem gospodarza?
Nadal nad tym pracuję.
A co z kamerą, którą znalazłem u Lily?
Jeśli prowadzi do Traska, możemy mu załatwić zwolnienie,
a może nawet aresztowanie.
Nadal usiłuję włamać się do tej ukrytej sieci.
Na razie nie udało się złamać hasła.
Ale znalazłem pewne informacje o Trasku.
Kiedyś miał żonę.
- Kiedyś? - Zniknęła 13 lat temu.
Trask nigdy tego nie zgłosił.
Powiedział wszystkim, że wyjechała do rodziny w Boca Raton.
Domyślam się, że jej tam nie ma.
Z tego, co mi wiadomo...
to nie ma jej nigdzie.
Może Lily nie jest jego pierwszą ofiarą.
Chyba możemy założyć, że wie o prześladowcy.
Możesz je wyrzucić, Aaron?
Biedaczka marnie wygląda.
Właśnie wyrzuciła bukiet róż do śmieci.
Tutaj twój trop się urywa, Burdett.
Dokąd poszedłeś?
Marnuje pani czas. Rano sfałszowałem dane lokacyjne.
Zaryzykuję i powiem, że nie nazywasz się Burdett.
Myśli pani, że znalezienie mnie doprowadzi panią do mojego partnera?
Nadal chce go pani aresztować?
Nie, jego kumple z CIA skutecznie mnie zniechęcili.
- Chciałam go złapać, a nie zabić. - Czego pani chce teraz?
Nadal nad tym pracuję.
Jeśli dalej mam okłamywać agentów, żeby was chronić,
muszę mieć cholernie dobry powód.
Chcę odpowiedzi. Muszę wiedzieć, co robicie.
Proszę się odwrócić.
Jak twój przyjaciel?
Będziesz musiał mi coś powiedzieć.
Na przykład, kim jesteś i co tu się właściwie dzieje.
Gdy miałem dziewięć lat, moi bracia postanowili,
że muszę nauczyć się pływać,
więc wrzucili mnie do głębokiej części basenu.
Po kilku minutach załapałem, co i jak.
Widzi pani tego człowieka?
Nazywa się Derek Watson, ma 39 lat.
18 miesięcy temu stracił pracę.
Starał się uporać z hipoteką, ale pieniądze w końcu się skończyły.
Stracił dom, a wkrótce potem zostawiła go żona.
Derek Watson będzie wplątany w brutalną zbrodnię.
Nie wiem, w jaką dokładnie, ale proszę mi wierzyć, że coś się wydarzy.
Nie możesz tego wiedzieć.
Ma pani ze sobą służbową broń?
Przepraszam, że rzucam panią na głęboką wodę,
ale jak pani wie, mój przyjaciel jest niedysponowany.
- Wydział zabójstw. - Mówi Carter.
Sprawdź mi Dereka Watsona, 39 lat.
Mam Dereka H. Watsona z Mount Vernon. Dwa miesiące temu bank zajął jego dom.
- Brak aktualnego adresu. - To ten. Co na niego masz?
Niewiele. Nie był oskarżony ani aresztowany.
Kilka niezapłaconych mandatów za złe parkowanie.
Jak nazywał się bank, który przejął jego dom?
Truprime Mortgage.
Kto złożył dokumenty?
John Dalton. To sprawa dla wydziału zabójstw?
Dam ci jeszcze znać.
Mieliście najlepsze na świecie szkolenie z obserwacji,
a wymknęła wam się jakaś policjantka z Nowego Jorku.
Wiem, że tu jej nie ma.
Reese żyje, więc prawdopodobnie znalazł kryjówkę.
Rozszerzyć poszukiwania.
Sprawdźcie mieszkania i pokoje hotelowe wynajęte w ciągu dwóch dni.
- Jeśli gdzieś jest... - Załatw to.
Ma pan oko na Traska?
- Gdzieś się podziewał? - Teraz pan wie, jak ja się czuję.
Lily idzie do domu, Jest tam bezpieczna?
Obserwuję Traska.
Nie wiem, czy to ona jest jego celem.
Myślę, że Traskowi może chodzić o Ricka.
- Dlaczego? - Myszkował w jego mieszkaniu.
Gdybym się nie znał, powiedziałbym, że kopie grób.
Trask pozbywa się chłopaka i ma Lily dla siebie.
Wszystko w porządku?
Mam dość bycia w zamknięciu i gapienia się w monitory.
Wolałbym to niż maszerować przez pół Manhattanu.
Przeszło mi przez myśl, żeby dorzucić się Lily do taksówki.
- Jak szybko dasz radę tu wrócić? - Będę za kwadrans, a co?
Właśnie skończył nam się czas. Myślę, że Trask zrobi to dziś.
Sprawdza pan pocztę, panie Morris?
- Na to wygląda. - Chyba wiem,
czemu zalewa pana mieszkanie.
Potrzebuję specjalnego kranu.
Może zejdziemy na dół i to sprawdzimy?
Mogę go założyć jutro, jeśli pan chce.
Koniec z zalaniami. Chodźmy do piwnicy.
Jestem zajęty.
Nie muszę niczego oglądać, wystarczy, że to naprawisz.
- Trzymaj się z dala od Lily. - Co?
Odbiło ci?
Zadzwoniłem po samochód. Będę za pięć minut.
O cztery za późno.
Nie kocha cię. Musisz dać jej spokój.
Zabujałeś się, dziadku?
Przyłożysz mi i zaprosisz Lily do tańca?
Nie jesteś ani jej chłopakiem, ani jej bohaterem.
Tylko przeklętym cieciem.
Dam ci znać, jeśli zapcha mi się kibel. W przeciwnym razie złaź mi z drogi.
- Pożar? - Na pewno wszystko gra,
ale lepiej sprawdzę.
Chyba był u mnie, bo rzeczy są poprzestawiane.
Boję się, co zamierza.
To nie koniec, Finch, Trask znów spróbuje.
Nadal ma obsesję na punkcie Lily.
Może powinniśmy rozważyć bardziej agresywną taktykę.
Dostałaś moje kwiaty?
Dlaczego nie dzwonisz?
Musimy pogadać!
Widzę cię...
Terroryzuje ją.
Jeszcze dziś Trask ma opuścić budynek.
- Pan Hayes. - Nie tak się nazywam.
Muszę pana prosić, żeby stąd wyszedł.
W sumie...
to ty stąd znikniesz.
- Nie wiem, co pan myśli... - Wiem o różach, SMS-ach
- i ukrytej kamerze. - Nigdy bym...
Wiem o broni i o tym, że jesteś gotów zabić jej chłopaka.
Nie jest jej chłopakiem.
Nie rozumie pan.
Spakujesz się i opuścisz to miejsce.
Nieważne, jak bardzo twoim zdaniem ją kochasz,
- nigdy tu nie wrócisz. - Proszę...
Uwielbiam tę pracę.
Troszczę się o Lily, ale nie w ten sposób.
DOSTĘP DO UKRYTEJ SIECI
Finch, to nie Trask zrobił Lily te zdjęcia.
- Ukradł je z penthouse'a. - Wiem.
Nie podłożył też kamery.
To nie Trask jest prześladowcą.
Nie podobały ci się kwiaty, kotku?
Jak się tu dostałeś?
Pomyślałem, że możemy dziś pobyć sami.
- Proszę, odejdź. - Daj spokój, kochanie.
Nie chcesz, żebym wyszedł.
Panie Reese, będzie nam potrzebna pomoc.
Wynoś się z mojego mieszkania.
Nie mówisz poważnie.
Proszę, Rick. To się musi skończyć.
- Telefony, kwiaty... - To były podziękowania
za naszą wczorajszą randkę.
Jaką randkę? Byliśmy na tej samej imprezie.
Flirciara z ciebie.
Zmusiłeś mnie, żebym jechała z tobą jedną taksówką, a potem mnie śledziłeś.
Próbuję ci pomóc.
Mogę dla ciebie wiele zrobić w tym mieście.
Zrobię z ciebie szefową kuchni.
Nie chcę dla ciebie pracować, po prostu idź już sobie.
Nadzorca kazał mi trzymać się od ciebie z dala.
Powiedziałaś mu o nas?
Skłamałaś mówiąc, że mnie nie kochasz?
Nie...
Czemu miałabyś chcieć tak mnie zranić?
Chciałabyś, żebym ja zranił ciebie?
Opiekowałem się tobą, Lily.
Czas, żebyś okazała trochę wdzięczności.
Niech ją pan puści, panie Morris!
Kazałem ci ją zostawić w spokoju.
Mamy coś.
Włamanie do kliniki weterynaryjnej w północnym Connecticut.
Na miejscu znaleziono fiolkę z odciskami Reese'a.
Nie mogłeś powiedzieć mi tego po drodze?
Taa, jasne, anonimowy cynk.
To jakiś żart.
Idziemy. Ręce za siebie.
Ciśnienie 90/50.
Tętno nitkowate, liczne złamania i krwotok wewnętrzny.
Powiedziałam mu, że nie jestem zainteresowana
i jakby coś w nim pękło.
Stał się natrętny i niezrównoważony.
Od miesięcy mnie prześladował, ale zbyt się bałam komuś powiedzieć.
- Gdyby nie zjawił się Ernie... - To nic takiego.
Powinniście zobaczyć gości, których nasłali na mnie w Miami.
Nikt nie chce zadzierać z kubańską mafią.
- Ostrożnie. - Przepraszam.
Masz.
- Co to? - Broń Truska.
Świetnie.
Nie nazywa się Ernest Trask, tylko Ernesto Machado.
Miał kiedyś sześć nocnych klubów w Miami,
jacht, dom Coral Gables... I udomowionego tygrysa.
Mówił prawdę.
Nawet o tym, że szkodziło to jego zdrowiu.
W 1996 roku zeznawał przeciw kubańskiej mafii.
Nadal jest nagroda za jego głowę.
Jest w programie ochrony świadków.
Dlatego nie mógł pan znaleźć pani Trask.
Przyjechała z nim z Miami,
ale bez domów i klubów długo nie wytrzymała.
Zostawiła go i przeniosła się do krewnych w Boca Raton.
- Skąd to wszystko wiesz? - Dobrze sobie radzę z komputerami.
Bądź ze mną szczery, Finch. Nie ma żadnej maszyny, prawda?
Jesteś tylko ty.
Będę gotów, gdy pojawi się kolejny numer.
Zabawne, że pan o tym wspomina.
Broń!
Rzuć to!
W porządku, jestem z policji. Wszystko pod kontrolą.
Leż.
Właśnie tym się zajmujemy, pani detektyw.
Brawo, przyjacielu.
A teraz powiedz mi...
Co zmusiło maszynę, by wybrała numer Kurzweila?
- Mam wyjawić szczegóły? - Tak.
Listopad 2002 r.
To nie pierwszy trop w kolejności chronologicznej,
ale właśnie to przykuło uwagę maszyny.
- Rachunek ze stacji benzynowej? - Nie jeden, tylko osiemnaście.
Ze stacji tuż za Towson w stanie Maryland.
Kurzweil zatrzymywał się tam w każdy trzeci czwartek miesiąca,
nawet jeśli dzień wcześniej tankował do pełna.
Trzykrotnie dwie godziny wcześniej był tam ten SUV.
- Skrzynka kontaktowa. - Auto zarejestrowane było
na żonę tureckiego naftowca, który opłacił bilety Irańczykowi,
podejrzewanemu o zamach w 1994 r. na centrum żydowskie w Buenos Aires.
Maszyna dostrzegła najcieńszą nić łączącą Kurzweila i jego kontakt.
Wiedziała i miała rację.
Robi to cały czas z nami wszystkimi?
To... przerażające.
Dobrze, że jesteś jedyną osobą, która kiedykolwiek zobaczy,
jak działa maszyna.
Gdy będzie ukończona, zaszyfruję system tak,
że żaden komputer na świecie tego nie złamie.
To cię niepokoi?
Dokonałeś czegoś historycznego, ale nikt się o tym nie dowie.
Tylko w ten sposób będziemy mieli pewność.
- Pewni czego? - Że będzie wykorzystywana tak,
jak zamierzałem.
Myślisz, że rząd by jej nadużywał?
Od pół roku Denton Weeks próbuje dostać się do maszyny
przez strumienie danych z NSA.
Nie udało mu się, ale nie przestanie próbować.
I nie będzie jedyny.
Nie chcę nawet myśleć, co ktoś taki zrobiłby z taką władzą.
Dlatego nie możemy pozwolić, by wpadła w ich ręce.
Jesteś pewny, że to był Weeks?
Maszyna mi powiedziała.
- Ma instynkt samozachowawczy. - Mówisz o niej jak o żywej istocie.
Cicho. Słyszy cię.
.:: GrupaHatak.pl ::. :: Project Haven ::
>> Release24.pl <<
.:: ::.